woensdag 30 januari 2013

Thuis (Thailand)reis

Ja in de kop staat thuisreis, maar ons Thaise stekkie voelt dan ook als thuis.

De laatste dag in Cambodja was aangebroken, de rekening voldaan en er restte ons niets anders dan vertrek, om 10 uur zou de taxi er zijn, omhalf 10 kwam Jan dag zeggen en toen stond de taxi er ook al, dus dan gaan we maar, we moeten toch.
Op dat moment viel ook de stroom uit dus ging voor ons letterlijk en figuurlijk het licht uit in het Battambang resort.

Nog even het personeel en de moeder van Phary dag gezegd en toe na een paar zwaaien waren we uit zicht.
Rustige rit door het prachtige Cambodja naar de grens, daar aangekomen waren we in een minuut Cambodja uit en sloten we aan in de rij, niet zo lang hoor een rij vol Russen die een visarun deden, ook wij moesten het in en uitreisformuliertje nog invullen dus op zoek, bij het kantoortje van de visarun lagen hele stapels van dat spul maar ik kreeg er niet 2 want wij zijn een compagnie, wat een lulkoek is gewoon een grensformuliertje.

Ondertussen waren Wim en Allan gearriveerd en die hebben er even 2 gepakt aan de Thaise kant, dus netjes in de rij ingevuld en nog een blaf gesprek met de Rus voor me gevoerd zijn vragen aan mij werden naar met toe gesnauwd met een vieze alcoholwalm er bij en dan die gore bek bah bah en nog eens bah.

Net voor het loket wilde een ambtenaar ook ineens een kopie paspoort en pasfoto van ons, waaro?? ze hebben er denk ik al 10, maar ja de visrunners moesten dat ook dus wij, ook al hadden wij ons visum al) moesten dat ook, even paniek want heb ik die nog wel en waar, ja in de grote koffer thuis, nee hier in het kleine koffertje ook, en ja hoor alles in orde en in alles bij elkaar een kwartier waren we in Thailand en mogen we tot 27 maart blijven, maar helaas pindakaas ons vliegtuig gaat de 22e maart al.


Met Allan en Wim hebben we er nog een leuke middag van gemaakt, eerst op ons gemak een lekkere ijskoffie en voor Allan een hap, en toen op weg naar een tempel.
Wat een gigantisch complex hier hoefde we gelukkig niet te klimmen want er was een tandradbaantje (tempels worden zoveel mogelijk hoog gebouwd dan ben je dichter bij Boedha)
Boven aangekomen heb ik zo gelachen want het was of ik op de meubelboulevard terecht was gekomen, zalen en zalen vol met meubels, sommige prachtig ingelegd met parelmoer








Daartussen vitrines met geld uit de hele wereld, oude en nieuwe fotocamera's, telefoons, potten en pannen uit alle tijdperken, Boedha beelden en noem nog maar een hoop troep op, daartussen zitten een paar monniken waar je na het geven van een donatie je zegen kan krijgen, ook waren er heel erg grote tv schermen met bewakingsbeelden want er stond me daar voor een kapitaal.




Al dat spul zijn donaties aan Boedha en ja wat die er mee moet doen daar zijn ze nog niet uit, denk dat dit de opslagruimte was.

de bovenste verdieping weer een paar zalen vol en ook een heel groot terras met een schitterend uitzicht, het was een beetje deemstig door dreigende buien en buien die al gevallen waren.

Maar goed we hebben maar geen bankstel uitgezocht en zijn lekker wat in de schaduw gaan drinken.
Laatste stukje naar huis en om 5 uur stapte we ons huisje weer binnen.

Maandag de kasten weer gevuld door naar de Tesco te gaan, waar ook de Heidenen liepen, met elkaar een bakkie gedaan, in de middag wat lui geweest en tegen de avond naar Els om haar verjaardag te vieren.
Bij thuiskomst een onprettige mededeling dat ik zo snel mogelijk actie moest ondernemen voor wat betreft VUTuitkering en SVB, dus nog lang achter de PC, slecht geslapen en dan ook nog wakker worden met de mededeling dat Trix er mee ophoud.
Voor de rest een supergezellige dag met de Heidenen op het strand, daarna hier gegeten, witte rijs met Thaise kip/kokossoep met heel veel groenten, ijsje toe, lekkere borrel vooraf en er bij.
En om 8 uur heeft Allan hun weer naar het Nice Beach hotel gebracht.
Toen ben ik er even voor gaan zitten om de SVB te bellen, mevrouw niets aan de hand u bent ruim op tijd en maak u niet druk want u bent alleen maar gunstig voor ons want uw man krijgt gewoon helemaal geen toeslag meer voor u, fijn he, als je je hele leven gewerkt heb krijg je geen toeslag meer want dan heb je een beetje VUT die jezelf betaald heb, en zit je je hele leven op je luie gat of heb je miljoenen  op je bank als spaargeld maar geen inkomen dan krijg je het wel.

Maar goed niet gezeurd want wij hebben het goed heb helemaal niets te klagen, we hoeven geen nieuwe auto of iedere paar jaar een nieuw bankstel maar die tickets blijven heilig voor ons,  ik was al super opgelucht dat er in ieder geval niet een grote boete aankwam door het te laat (buiten onze schuld) doorgeven van een verandering.

Vandaag gaan we er weer een hele lekkere ontspannen stranddag van maken, kan nog steeds niet stoppen met de mensen om mij heen van Cambodja te vertellen want dat heeft zoveel indruk op ons gemaakt en we hopen dat we er nog eens terug mogen komen.

1 opmerking:

  1. Wow, wat een trip hebben jullie gemaakt! Vooral die meubelboulevard en de opvulbillen...
    Misschien iets voor mij? Ben zoooo lekker op dieet!!!

    Lieve groetjes,
    En dank voor het gluren naar zulke mooie verhalen en foto's

    Irma

    BeantwoordenVerwijderen