donderdag 11 oktober 2012

Weer een stapje dichterbij

Weer een stapje dichterbij

Nog 45 dagen en dan vertrekken we, op dit moment zjn we ons een beetje aan het voorbereiden en dat houd in dat er een visum aangevraagd moest worden
Dus vandaag zijn we in de trein gestapt naar Amsterdam, je kan de paspoorten en de formuleren ook opsturen maar we hadden toch nog vrij reizen en we hebben een zonnige dag uitgezocht.

Op de ambassade was het in een paar minuten in orde en volgende week komen de paspoorten per aangetekende post weer naar Barendrecht met het stempel voor 2X 60 dagen er in.
Dus ergens in januari de 22e geloof ik gaan we de grens over naar Cambodja om bij terugkomst weer een stempel voor 60 dagen te krijgen.

Na het bezoek aan de ambassade zijn we lekker koffie gaan drinken en gaan slenteren door de stad en wat ons opviel dat we bijna geen Nederlands hoorde, bij restaurants wordt je in het Engels aangesproken en op een gegeven moment betrapte ik mijzelf er op dat ik ook automatisch in het Engels overging, het moet toch niet gekker worden.
Opeens zagen we de hele grote toko van Oriëntaal dus wij even naar binnen en ja hoor Allan daar hadden ze het merk waar jij een foto van stuurde, dus de pakjes soto zijn aangeschaft en gaat voorlopig ook naar de rommel koffer, in die koffer zit van alles wat we niet willen vergeten maar ook ons nieuwe koffiezetapparaat dat is gelukkig niet zwaar, vorig jaar hadden we een losse  filter maar dat was een beetje onhandig en wij houden heel erg veel van ons bakkie koffie want er is toch niets lekkerders dan s'ochtends vroeg met je bakkie op je balkonnetje genieten van de warmte en het gerommel voor je op straat en op het strand, en dan nog een bakkie en nog eentje om het af te leren.

Ook de pan gaat weer mee en als we daar zijn denk ik dat we een fiets gaan kopen die geschikt is voor onze lengte, na 4 maanden kijken we dan of we hem weer terug verkopen of opslaan. maar dat zijn beslissingen die we daar maken.

Ben ook heel erg benieuwd of OllekeBolleke haar echte naam is Meng, ons nog kent en ze nog klap is in me handjes kan zingen.


De camper hebben we leeggehaald want we hebben geen zin meer om te gaan kamperen, overdag is het met het weer van de laatste dagen heerlijk maar het is vroeg donker en dan zit je maar binnen in die kleine ruimte en het is koud en vochtig, dus nee dat is over voor dit jaar.

Thuis moeten/mogen we de tuin nog aan kant maken en opruimen voor de winter en nog wat verjaardagen vieren, in nov. wordt Pepijn al weer 9 jaar en daar komt het he, ik ben niets liever dan op reis maaaaaaar loslaten, ik zou dat zo graag eens goed onder de knie krijgen, gelukkig is er skype en ook al was die vorig jaar niet heel erg goed, toch zagen we zo af en toe ons mannetje, dus hopen we maar dat het die 4 maanden ook gaat lukken.


groetjes HeMa