woensdag 30 januari 2013

Thuis (Thailand)reis

Ja in de kop staat thuisreis, maar ons Thaise stekkie voelt dan ook als thuis.

De laatste dag in Cambodja was aangebroken, de rekening voldaan en er restte ons niets anders dan vertrek, om 10 uur zou de taxi er zijn, omhalf 10 kwam Jan dag zeggen en toen stond de taxi er ook al, dus dan gaan we maar, we moeten toch.
Op dat moment viel ook de stroom uit dus ging voor ons letterlijk en figuurlijk het licht uit in het Battambang resort.

Nog even het personeel en de moeder van Phary dag gezegd en toe na een paar zwaaien waren we uit zicht.
Rustige rit door het prachtige Cambodja naar de grens, daar aangekomen waren we in een minuut Cambodja uit en sloten we aan in de rij, niet zo lang hoor een rij vol Russen die een visarun deden, ook wij moesten het in en uitreisformuliertje nog invullen dus op zoek, bij het kantoortje van de visarun lagen hele stapels van dat spul maar ik kreeg er niet 2 want wij zijn een compagnie, wat een lulkoek is gewoon een grensformuliertje.

Ondertussen waren Wim en Allan gearriveerd en die hebben er even 2 gepakt aan de Thaise kant, dus netjes in de rij ingevuld en nog een blaf gesprek met de Rus voor me gevoerd zijn vragen aan mij werden naar met toe gesnauwd met een vieze alcoholwalm er bij en dan die gore bek bah bah en nog eens bah.

Net voor het loket wilde een ambtenaar ook ineens een kopie paspoort en pasfoto van ons, waaro?? ze hebben er denk ik al 10, maar ja de visrunners moesten dat ook dus wij, ook al hadden wij ons visum al) moesten dat ook, even paniek want heb ik die nog wel en waar, ja in de grote koffer thuis, nee hier in het kleine koffertje ook, en ja hoor alles in orde en in alles bij elkaar een kwartier waren we in Thailand en mogen we tot 27 maart blijven, maar helaas pindakaas ons vliegtuig gaat de 22e maart al.


Met Allan en Wim hebben we er nog een leuke middag van gemaakt, eerst op ons gemak een lekkere ijskoffie en voor Allan een hap, en toen op weg naar een tempel.
Wat een gigantisch complex hier hoefde we gelukkig niet te klimmen want er was een tandradbaantje (tempels worden zoveel mogelijk hoog gebouwd dan ben je dichter bij Boedha)
Boven aangekomen heb ik zo gelachen want het was of ik op de meubelboulevard terecht was gekomen, zalen en zalen vol met meubels, sommige prachtig ingelegd met parelmoer








Daartussen vitrines met geld uit de hele wereld, oude en nieuwe fotocamera's, telefoons, potten en pannen uit alle tijdperken, Boedha beelden en noem nog maar een hoop troep op, daartussen zitten een paar monniken waar je na het geven van een donatie je zegen kan krijgen, ook waren er heel erg grote tv schermen met bewakingsbeelden want er stond me daar voor een kapitaal.




Al dat spul zijn donaties aan Boedha en ja wat die er mee moet doen daar zijn ze nog niet uit, denk dat dit de opslagruimte was.

de bovenste verdieping weer een paar zalen vol en ook een heel groot terras met een schitterend uitzicht, het was een beetje deemstig door dreigende buien en buien die al gevallen waren.

Maar goed we hebben maar geen bankstel uitgezocht en zijn lekker wat in de schaduw gaan drinken.
Laatste stukje naar huis en om 5 uur stapte we ons huisje weer binnen.

Maandag de kasten weer gevuld door naar de Tesco te gaan, waar ook de Heidenen liepen, met elkaar een bakkie gedaan, in de middag wat lui geweest en tegen de avond naar Els om haar verjaardag te vieren.
Bij thuiskomst een onprettige mededeling dat ik zo snel mogelijk actie moest ondernemen voor wat betreft VUTuitkering en SVB, dus nog lang achter de PC, slecht geslapen en dan ook nog wakker worden met de mededeling dat Trix er mee ophoud.
Voor de rest een supergezellige dag met de Heidenen op het strand, daarna hier gegeten, witte rijs met Thaise kip/kokossoep met heel veel groenten, ijsje toe, lekkere borrel vooraf en er bij.
En om 8 uur heeft Allan hun weer naar het Nice Beach hotel gebracht.
Toen ben ik er even voor gaan zitten om de SVB te bellen, mevrouw niets aan de hand u bent ruim op tijd en maak u niet druk want u bent alleen maar gunstig voor ons want uw man krijgt gewoon helemaal geen toeslag meer voor u, fijn he, als je je hele leven gewerkt heb krijg je geen toeslag meer want dan heb je een beetje VUT die jezelf betaald heb, en zit je je hele leven op je luie gat of heb je miljoenen  op je bank als spaargeld maar geen inkomen dan krijg je het wel.

Maar goed niet gezeurd want wij hebben het goed heb helemaal niets te klagen, we hoeven geen nieuwe auto of iedere paar jaar een nieuw bankstel maar die tickets blijven heilig voor ons,  ik was al super opgelucht dat er in ieder geval niet een grote boete aankwam door het te laat (buiten onze schuld) doorgeven van een verandering.

Vandaag gaan we er weer een hele lekkere ontspannen stranddag van maken, kan nog steeds niet stoppen met de mensen om mij heen van Cambodja te vertellen want dat heeft zoveel indruk op ons gemaakt en we hopen dat we er nog eens terug mogen komen.

zaterdag 26 januari 2013

Cambodja dag 3 en 4


Vandaag is onze laatste volle dag in Cambodja en we vinden het hier nog steeds super
Hebben een heel gezellig contact met de ouders van Jan en de hartelijkheid van Jan en Phary is een heel groot pluspunt in dit super hotel.


Gisteren zijn we na het ontbijt op de fiets gestapt en langs de rivier gaan fietsen, het blijft fascinerend om te zien hoe de bevolking leeft, zo eenvoudig in hutjes op palen, dan kunnen ze in het regenseizoen tenminste nog een beetje droog slapen al waren de meeste daken niet echt waterdicht, overdag brengen ze door onder het huis daar koken ze en eten ze en daar lopen ook de varkens, koeien, kippen eenden en noem maar op, ratten waarschijnlijk ook maar die worden ook op de grill gegooid, want ze eten dus echt alles.




Ergens langs de rivier gingen we wat drinken we bestelde een fanta kregen een cola, zaten op een vlonder op palen geen stoelen wel hangmatjes maar als ik daar met al mijn kg's in ging zitten was ik bang dat ik toch nog op de grond zat of het touwtje brak.
Want in tegenstelling tot Thailand zie je hier nog geen dikke volwassenen en kinderen, maar de fastfoodketens hebben zich hier ook nog niet gevestigd, na het afrekenen van 1 dollar waar we 2 cola een emmer ijs, servertjes, water om onze handen te wassen en nog wat onduidelijke bakjes, zijn we weer verder gefietst.

Bij een grote tempel toch maar weer eens gaan kijken mooi en vrolijk met al die kleuren, ook was er een Chinese begraafplaats.






Tegenover de tempel was een hangbrug die we over moesten, hopen dat er geen tegenligger kwam met een motor met kar want dan werd het te smal, een leuke wiebelbrug,
toen we die over waren even lekker in de schaduw gezeten en met handen en voeten een praatje gemaakt met een man van 84 die heel trots was op zijn wandelstok, die had zijn zoon voor hem gekocht in Canada.
Onze sandalen vond hij super mooi maar we hebben ze toch maar zelf gehouden.

het is op dit moment de tijd van de bruiloften dus, die worden hier goed gevierd met de muziek zo hard mogelijk, heel veel grote boxen en een tent die gewoon op de weg wordt gebouwd en daar heeft niemand een probleem mee.

Thuisgekomen gezellig zitten kletsen met Kees en Ine, wat gedronken en gegeten, even in de airco van de kamer en toen weer op de fiets.
Het personeel snapt er niets van dat wij dat zo leuk vinden in die hitte.
Deze keer richting de stad Battambang want daar waren we nog niet echt geweest, de stad heeft 250.000 inwoners maar lijkt eigenlijk op een groot dorp.








De markt was leuk, ontzettend veel kleine naaiateliers waar ze met de hand al die kraaltjes en pailetten op die prachtige gewaden zitten te borduren,


wat een monniken werk, voordeel hier je neemt je baby gewoon mee naar je werk, een hangmatje en het kind is heel tevreden er is altijd wel iemand die de hangmat een duwtje geeft.
Wat je hier ook kunt kopen is een opvulbroek zodat je wat billen heb, ja weet niet zou ik die nodig hebben??
Op de terugweg nog even wat bier aan de rivier en weer op naar huis


We moesten om een uur of 5 wel thuis zijn want om 6.15 uur vertrokken we naar het circus, Pepijn is denk ik wel een beetje jaloers want we gingen in een echte legerjeep
er naar toe


dat circus was zo leuk om mee te maken, het is eigenlijk toneelspel met acrobatie, wat een enthousiasme straalde ze uit. Deze keer speelde het in een rockbar met een verslaafde schoonmaker een harde baas en nog allerlei typetjes.


Ze hebben nu een echte tent maar wel de zij flappen gelukkig open en als alle betalende gasten binnen zijn en dat zijn meest buitenlanders, dan stroomt het vol met de plaatselijke bevolking, die ieder gaatje wat er is opvult, en hun gelach buldert echt de hele avond door de tent, wat een vrolijke boel.
Het begint al vroeg om 7 uur want in Cambodja gaan ze vroeg naar bed, dus om 9 uur waren we weer thuis en hebben nog een heel gezellig diner gehad samen met Kees en Ine.


En vanochtend zijn we maar weer op de fiets gestapt want we krijgen er geen genoeg van, nu zijn we gewoon een zandweg in gereden en hebben heel veel km gemaakt tussen de rijstvelden door,







 waar heel veel witte reigers zaten, uiteindelijk kwamen we weer op een weg die naar Battambang ging, dus wij de stad weer door, het was heel erg druk dus het was uitkijken, voordeel is wel dat ze hier rechts rijden dus een schrikreactie pakt goed uit, de stad dwars door en weer verder langs de rivier, op een gegeven moment de brug naar de andere kant over en langs die kant weer richting hotel.

Weer een koue klets bij thuiskomst,lekker gegeten en daarna even een koele kamer, het zwembad hebben we gewoon geen tijd voor want om 4 uur gingen we weer op de fiets, deze keer met Phary (eigenaresse)




Het werd een gecombineerde toer, fiets en boot en wat hebben we genoten, we waren nog niet zo ver en ik zit tegen phary te vertellen dat ik vanochtend in de middle of nowhere had zitten denken als ik maar geen lekke band krijg want wat dan,stom natuurlijk want er is hier altijd wel wat te regelen en terwijl ik lekke band zeg hoor ik Henk dat ook zeggen, alleen hij had er dus echt eentje.Geen nood Phary belt Jan, de bootsman doet de andere 2 alvast opladen en daar was er al iemand van het personeel met een andere fiets, service toch he.
Op de rivier is het zo tegen de avond zo verschrikkelijk leuk, er wordt van alles in gedaan, de was en de plas, het water wordt gebruikt om het land mee te begieten en omdat het op dat moment van de dag niet meer zo warm is wordt er druk gewerkt op het land.
Ja soms moet je slikken als je de krotten langs die rivier ziet wij kunnen ons niet voorstellen dat je zo moet leven, en over een crisis durf je al helemaal niet meer te denken want WAT CRISIS ik schaam me dat ik daar zo lui in dat bootje zit en alleen maar hoef te genieten








En dan komen we weer op een punt waar vandaan we gaan fietsen, eerst bij 2 fietsen de ketting er weer omheen leggen en karren maar weer, een landweg weer tussen wat hutjes ergens onderweg moest Phary plassen en dat deed ze bij de toiletshop een eindje verder zag ze weer een grote jackfruit liggen die gekocht werd en achter op de fiets gebonden, wij verlekkerde ons intussen aan een heerlijk stukje vlees wat heel de dag al in de hete zon had gelegen en waar de vliegen in grote getale zich te goed aan deden.

Ja en toen was de koek bijna op, vanavond nog een heerlijk diner een nachtje op onze mooie kamer en dan morgen om 10 uur gaan we weer richting grens, hopen dan dat we makkelijk onze 60 dagen stempel krijgen en dat Wim en Allan ons opwachten aan de Thaise kant, ja en dan zal het weer een aantal weken een saai verslag worden tot Bangkok er aan komt.


Ik weet nu al dat ik heel en heel veel ben vergeten te vertellen maar ja dan wordt het ook een boekwerk
We kunnen natuurlijk niet zeggen dat we Cambodja nu kennen, nee we hebben maar een heel klein stukje er van gezien, veel mensen waar ik het blog van gelezen heb vonden battambang saai en vies, wij vonden het SCHITTEREND,  dan heb ik het niet over de stad maar over de omgeving, waar het zo leuk is om te fietsen  of tochtjes te maken met de tuktuk.

Ja en dan ons hotel ik kan alleen maar zeggen GA ER HEEN EN ERVAAR HET van ons krijgen ze een dikke 10