Vanochtend om 8 uur stapte we in de auto bij Allan, Els hield ons gezelschap is ook gezelliger voor Allan op de terugweg, en daar gingen we richting Chantabury het landschap veranderde al snel in het Thaise landschap wat we graag zien en toen we eenmaal de 317 opdraaide werd het echt mooi en ook een 2baansweg, even gestopt voor een koffie en weer verder ergens bij een plaatsje moeste we rechtsaf de 3193 op, voor Allan was het ook een beetje spannend want het was al jaren geleden dat hij daar was.
Maar gevonden, prachtige natuur en een kleine 2,5 uur na vertrek stonden we aan de grens , best spannend want je gaat het land uit en dan sta je in niemandsland gewoon doorlopen dan maar tot je ergens een gebouwtje ziet, daar stonden een paar jongens op een bankje te wijzen waar we voor een klein loket mochten gaan zitten en we een formulier voor ons neus kregen, ingevuld foutje gemaakt want de grensplaats heet geen Ban Pakhd (dat is de Thaise kant)maar Prum, ja zoals in de Duitse eifel, dus opnieuw invullen, pasfoto er op en nog een inreis en uitreis formulier, stempels en vervolgens naar een loket terug weer stempels en je uitreispapiertje wordt in je paspoort geniet, dus we hebben er weer een mooi visa ingeplakt zitten.
Eigenlijk ging het heel ontspannen want we waren de enigen die Cambodja in wilde dus er stond niemand in ons nek te hijgen.
Daarna komen er wat runners voor een taxi, maar die hadden we al besteld bij het hotel en met 10 minuten kwam hij ook aan, ontzettend rustige chauffeur sprak geen woord buiten de deur maar wees ons onderweg toch van alles aan.
De eerste indruk was wat een mooi land, heuvelachtig (dit gedeelte dan) groen met af en toe een rijstveld wat al geoogst was dus dor maar dat maakte het juist allemaal zo mooi, heel weinig verkeer, Henk heeft genoten en ik ook van de vrachtwagens die we tegenkwamen, die hadden geen cabine gewoon 2 stoelen achter de open motor (we zullen er een foto van maken)
Het is veel en veel armer dan Thailand de mensen wonen hier merendeels nog echt in hutjes op palen, sommige met muren van bamboematten anderen van dunne planken.
En ja hoor na een kleine anderhalfuur draaide we een rode stofweg in en waren we bij het resort, nou ik kan jullie vertellen dat is een paradijsje, ontzettend hartelijke ontvangst, de groeten overgebracht van de Sluisjes, de ouders van Jan uit Numansdorp waren gisteren aangekomen dus we hadden direct aanspraak. (Ja de wereld is klein, we kwamen er na het boeken achter dat de eigenaar uit Numansdorp komt en bij Leon op club gezeten heeft, ook kennen zijn ouders Tom en Wil vanuit de kerk)
De lunch was heerlijk dus dat beloofd wat voor de avond, de middag wat gewandeld in de tuin en Phary de vrouw van Jan liet ons vol trots de moestuin zien, die was om jaloers op te worden, alles groeit hier de sla zag er prachtig uit net als de rest.
Daarna heerlijk in het zwembad
en bubbelbad nog wat lezen en met Jan wat afspraken gemaakt voor toertjes, een lekker wit wijntje gedronken en nu zitten we voor onze prachtige kamer en terwijl ik dit schrijf dwaal ik nog al eens af met mijn blik naar die prachtige en nu mooi verlichtte tuin.
Strakjes nog lekker eten en dan is deze dag weer een eind voorbij
dat ziet er ook wel weer heel mooi uit allemaal leuk dat die ouders er ook net zijn. geniet van al dat moois daar en een fijne week pakkerd
BeantwoordenVerwijderenNou, dat lijkt me helemaal niet verkeerd daar! Geniet ervan Marian en Henk!
BeantwoordenVerwijderen