zaterdag 26 januari 2013

Cambodja dag 3 en 4


Vandaag is onze laatste volle dag in Cambodja en we vinden het hier nog steeds super
Hebben een heel gezellig contact met de ouders van Jan en de hartelijkheid van Jan en Phary is een heel groot pluspunt in dit super hotel.


Gisteren zijn we na het ontbijt op de fiets gestapt en langs de rivier gaan fietsen, het blijft fascinerend om te zien hoe de bevolking leeft, zo eenvoudig in hutjes op palen, dan kunnen ze in het regenseizoen tenminste nog een beetje droog slapen al waren de meeste daken niet echt waterdicht, overdag brengen ze door onder het huis daar koken ze en eten ze en daar lopen ook de varkens, koeien, kippen eenden en noem maar op, ratten waarschijnlijk ook maar die worden ook op de grill gegooid, want ze eten dus echt alles.




Ergens langs de rivier gingen we wat drinken we bestelde een fanta kregen een cola, zaten op een vlonder op palen geen stoelen wel hangmatjes maar als ik daar met al mijn kg's in ging zitten was ik bang dat ik toch nog op de grond zat of het touwtje brak.
Want in tegenstelling tot Thailand zie je hier nog geen dikke volwassenen en kinderen, maar de fastfoodketens hebben zich hier ook nog niet gevestigd, na het afrekenen van 1 dollar waar we 2 cola een emmer ijs, servertjes, water om onze handen te wassen en nog wat onduidelijke bakjes, zijn we weer verder gefietst.

Bij een grote tempel toch maar weer eens gaan kijken mooi en vrolijk met al die kleuren, ook was er een Chinese begraafplaats.






Tegenover de tempel was een hangbrug die we over moesten, hopen dat er geen tegenligger kwam met een motor met kar want dan werd het te smal, een leuke wiebelbrug,
toen we die over waren even lekker in de schaduw gezeten en met handen en voeten een praatje gemaakt met een man van 84 die heel trots was op zijn wandelstok, die had zijn zoon voor hem gekocht in Canada.
Onze sandalen vond hij super mooi maar we hebben ze toch maar zelf gehouden.

het is op dit moment de tijd van de bruiloften dus, die worden hier goed gevierd met de muziek zo hard mogelijk, heel veel grote boxen en een tent die gewoon op de weg wordt gebouwd en daar heeft niemand een probleem mee.

Thuisgekomen gezellig zitten kletsen met Kees en Ine, wat gedronken en gegeten, even in de airco van de kamer en toen weer op de fiets.
Het personeel snapt er niets van dat wij dat zo leuk vinden in die hitte.
Deze keer richting de stad Battambang want daar waren we nog niet echt geweest, de stad heeft 250.000 inwoners maar lijkt eigenlijk op een groot dorp.








De markt was leuk, ontzettend veel kleine naaiateliers waar ze met de hand al die kraaltjes en pailetten op die prachtige gewaden zitten te borduren,


wat een monniken werk, voordeel hier je neemt je baby gewoon mee naar je werk, een hangmatje en het kind is heel tevreden er is altijd wel iemand die de hangmat een duwtje geeft.
Wat je hier ook kunt kopen is een opvulbroek zodat je wat billen heb, ja weet niet zou ik die nodig hebben??
Op de terugweg nog even wat bier aan de rivier en weer op naar huis


We moesten om een uur of 5 wel thuis zijn want om 6.15 uur vertrokken we naar het circus, Pepijn is denk ik wel een beetje jaloers want we gingen in een echte legerjeep
er naar toe


dat circus was zo leuk om mee te maken, het is eigenlijk toneelspel met acrobatie, wat een enthousiasme straalde ze uit. Deze keer speelde het in een rockbar met een verslaafde schoonmaker een harde baas en nog allerlei typetjes.


Ze hebben nu een echte tent maar wel de zij flappen gelukkig open en als alle betalende gasten binnen zijn en dat zijn meest buitenlanders, dan stroomt het vol met de plaatselijke bevolking, die ieder gaatje wat er is opvult, en hun gelach buldert echt de hele avond door de tent, wat een vrolijke boel.
Het begint al vroeg om 7 uur want in Cambodja gaan ze vroeg naar bed, dus om 9 uur waren we weer thuis en hebben nog een heel gezellig diner gehad samen met Kees en Ine.


En vanochtend zijn we maar weer op de fiets gestapt want we krijgen er geen genoeg van, nu zijn we gewoon een zandweg in gereden en hebben heel veel km gemaakt tussen de rijstvelden door,







 waar heel veel witte reigers zaten, uiteindelijk kwamen we weer op een weg die naar Battambang ging, dus wij de stad weer door, het was heel erg druk dus het was uitkijken, voordeel is wel dat ze hier rechts rijden dus een schrikreactie pakt goed uit, de stad dwars door en weer verder langs de rivier, op een gegeven moment de brug naar de andere kant over en langs die kant weer richting hotel.

Weer een koue klets bij thuiskomst,lekker gegeten en daarna even een koele kamer, het zwembad hebben we gewoon geen tijd voor want om 4 uur gingen we weer op de fiets, deze keer met Phary (eigenaresse)




Het werd een gecombineerde toer, fiets en boot en wat hebben we genoten, we waren nog niet zo ver en ik zit tegen phary te vertellen dat ik vanochtend in de middle of nowhere had zitten denken als ik maar geen lekke band krijg want wat dan,stom natuurlijk want er is hier altijd wel wat te regelen en terwijl ik lekke band zeg hoor ik Henk dat ook zeggen, alleen hij had er dus echt eentje.Geen nood Phary belt Jan, de bootsman doet de andere 2 alvast opladen en daar was er al iemand van het personeel met een andere fiets, service toch he.
Op de rivier is het zo tegen de avond zo verschrikkelijk leuk, er wordt van alles in gedaan, de was en de plas, het water wordt gebruikt om het land mee te begieten en omdat het op dat moment van de dag niet meer zo warm is wordt er druk gewerkt op het land.
Ja soms moet je slikken als je de krotten langs die rivier ziet wij kunnen ons niet voorstellen dat je zo moet leven, en over een crisis durf je al helemaal niet meer te denken want WAT CRISIS ik schaam me dat ik daar zo lui in dat bootje zit en alleen maar hoef te genieten








En dan komen we weer op een punt waar vandaan we gaan fietsen, eerst bij 2 fietsen de ketting er weer omheen leggen en karren maar weer, een landweg weer tussen wat hutjes ergens onderweg moest Phary plassen en dat deed ze bij de toiletshop een eindje verder zag ze weer een grote jackfruit liggen die gekocht werd en achter op de fiets gebonden, wij verlekkerde ons intussen aan een heerlijk stukje vlees wat heel de dag al in de hete zon had gelegen en waar de vliegen in grote getale zich te goed aan deden.

Ja en toen was de koek bijna op, vanavond nog een heerlijk diner een nachtje op onze mooie kamer en dan morgen om 10 uur gaan we weer richting grens, hopen dan dat we makkelijk onze 60 dagen stempel krijgen en dat Wim en Allan ons opwachten aan de Thaise kant, ja en dan zal het weer een aantal weken een saai verslag worden tot Bangkok er aan komt.


Ik weet nu al dat ik heel en heel veel ben vergeten te vertellen maar ja dan wordt het ook een boekwerk
We kunnen natuurlijk niet zeggen dat we Cambodja nu kennen, nee we hebben maar een heel klein stukje er van gezien, veel mensen waar ik het blog van gelezen heb vonden battambang saai en vies, wij vonden het SCHITTEREND,  dan heb ik het niet over de stad maar over de omgeving, waar het zo leuk is om te fietsen  of tochtjes te maken met de tuktuk.

Ja en dan ons hotel ik kan alleen maar zeggen GA ER HEEN EN ERVAAR HET van ons krijgen ze een dikke 10

donderdag 24 januari 2013

Cambodja dag 3

Vanochtend toch de wekker maar gezet, want om 9 uur werden we door die mooie tuktuk en chauffeur Lucky opgehaald voor een nieuw avontuur.

Allereerst stopte wij bij een antiek huis, een huis op palen maar groot, grote huizen werden in de Kmer tijd afgebroken dat mochten de mensen niet hebben, maar dit huis stond in een gebied waar een hoge Kmer piet woonde en mocht het blijven staan.
Er woont nog steeds dezelfde familie in, een vrijgezelle dame, een echt statige dame die vloeiend Frans spreekt, maar ja dat doen wij niet vloeiend dus waren we blij met onze Lucky.
Veel indruk maakte het niet, het was een houten armoedig huis, je kon er ook een kamer huren voor 6 dollar per nacht, maar ik waarschuw jullie wel om je dan van top tot teen in te smeren met deet 100%, wij zijn er 10 min. binnen geweest en onze benen zaten onder de jeukbulten.

Weer verder over het platteland maar als ik dat weer ga beschrijven wordt het saai, maar om te zien is het echt niet saai, voor ons SCHITTEREND alleen al het zien van hoe deze mensen nog moeten leven is al een belevenis, dit is nog echt Azië.








Na een kwartiertje kwamen we bij een spoor, er was geen stukje rails recht, soms ook een stukje er tussenuit, daar gingen wij op de bamboetrein, 2 assen worden er op de rails gelegd en daar boven op een bamboeconstructie met een matje, met ze'n drieën er op en karren maar.
en dat ging niet zachtjes zo'n 40 km per uur en maar hobbel de bobbel door ontbrekende of kromme stukken rails, als er een tegenligger is moet degene met de minste passagiers de hele boel afbreken en de tegenligger voor laten gaan, zitten er nu toevallig 2 achter elkaar dan bof je want dan ben je altijd met meer. Niet dat wij hoefde te sjouwen maar ik vond het al zielig voor onze machinist want het was behoorlijk heet.


Na een kwartier kwamen we in een gehuchtje dat was vor ons het eindpunt, daar heeft Henk de vrachtwagen op de foto gezet waar ze hier dus mee op de weg rijden en niet eentje maar het is heel gewoon, wel lekker luchtig, de terugweg verliep voorspoedig we hoede maar 1 keer van de rails.

Daarna weer lekker in de tuktuk op weg naar iets minder prettigs nl. de killing fields, ja weer een monument vol schedels en gruwelijk verhalen in steen uitgehouwen.














Daarna volgde de vismarkt, als je die gezien heb hoef je voorlopig geen vis meer, toen nog een zijderupsen gedoe, een rijstvelletjes maak mevrouw en een noodle makerij.

Het is soms maar goed dat je niet alles weet, want hygienisch is het allemaal niet, maar wel prachtig om te zien want alles maar dan ook alles gaat hier nog met de hand, het vrouwtje van de rijstvelletjes had hulp van haar 2 zoontjes (jonger dan Pepijn) en met ze'n drieen zijn ze de hele dag bezig om ong. 2000 van die dingen te maken, op de markt krijgt ze er 1 dollar voor de honderd, dan moeten de kosten er nog af.
Zo ook met de noodles
Daarna was het weer tijd voor rust en een lekker biertje, waarna we een uurtje op bed gelegen hebben en toen was het weer tijd voor het zwembad en een gezellig praatje.
Nu is het bijna 7 uur dus mogen we een prakkie en een wijntje.

woensdag 23 januari 2013

Dag 2 in Cambodja









Na een goede nacht op een heerlijk bed en een voortreffelijk ontbijt zijn Henk en ik op de fiets gestapt, die kan je zo van het hotel gebruiken, en wat ons opvalt is dat Cambodja ook een echt fietsland is, over een rode stofweg fietsten we door een prachtig landschap naar de rivier, halverwege de weg was er een klein sportveld en een jeu de boules baan (hier zie je nog de Franse invloeden) langs de rivier wordt gewoond, gewassen, gespeeld, gevist  noem maar op, een prachtig gezicht, het was een beetje deemstig en dan al dat groen aan de kanten van palmbomen en mangobomen, in de rivier van de houten bootjes en mooie vrolijjke blote kindjes die aan het spelen zijn en hello hello roepen.

Een eindje verder was er een heel stuk van de weg afgeslagen in de regentijd, maar dan maken ze gewoon achter de huizen langs weer een nieuwe rode stofweg, op onze fiets hadden  we als blanken erg veel bekijks, de mensen zijn wat terughoudender dan in Thailand maar wel ontzettend vriendelijk en in tegenstelling tot eerder verslagen die ik gelezen heb, is er in deze 2 dagen nog niet eenmaal een uitgestoken bedelhand geweest, moet zeggen dat ik dat nog niet eens raar zou vinden als je ziet hoe de mensen hier moeten leven.

Verder nog langs de markt waar ik genoten heb van de slagersafdeling en van alle mooie groenten die er is, toen we weer buiten stonden wist ik niet wat ik zag daar kwam verdorie ons campertje aanrijden ons rode gevaar met zijn witte dak, het bleek een Zwitsers echtpaar te zijn, dan heb je toch lef he want je moet toch wel door heel veel enge landen heen voor je hier bent, we hebben er een tijdje flink mee bezig geweest kan ik je vertellen.

Na een anderhalf uur zijn we omgekeerd om de terugweg te doen, gezellig kletsend met een meisje van 14 die 5 woordjes Engels sprak, maar ze bleef lekker naast me fietsen en maar kletsen en ik klets wel terug hoor in alle talen net zo lang tot ze het begrijpt, Na een grote zwaai draaide wij weer de weg in naar ons Resort.

Na een groot glas water en een lekker hamburger hebben we even rust genomen want om half 3 werden we opgehaald voor een toer
Een mooie tuk tuk met de aardige chauffeur Lucky heeft ons d hele middag mee op sleeptouw genomen, allereerst naar de enige wijngaard van Cambodja, ik zal jullie verklappen die wijn wil je nog niet voor je stoofvlees gebruiken, wat een zure troep, we hadden voor 2 dollar een proeverij, ze maakte rode wijn, brandy, druivensap en ginger/honey juice.
De brandy ging nog, en het sap ook, maar de ginger/honey was heerlijk, goed voor je maag en om te mixen met bier of in je thee verukkelijk, zeker in de kou van NL nu een aanrader want je krijgt het er behoorlijk warm van.
Langs de wijnstokken gingen we weer verder naar een boom met vliegende honden, nou dat waren er heel veel, net zo als het afval van plastic wat er op de grond lag.
Cambodja oet er denk ik maar eens aan beginnen om hun kinderen te vertellen dat plastic niet verteerd, maar ja onderwijs is niet het sterkste punt in Cambodja, zeker omdat een leraar 2 dollar per dag verdiend en dus graag iets anders wil gaan doen zoals bv tuktuk chauffeur, de onze vertelde dat hij een goed leven had door de toeristen die hij rondreed.
Hij was ook super enthousiast en verteld heel veel in goed Engels.
En ja toen gingen we naar een hele oude kmer tempel, nog ouder dan de tempels van Ankhor Wat, aangekomen kwam ik er achter dat we dan wel 360 treden naar boven moesten en dat met een temperatuur van 35 graden maar gelukkig wel in de schaduw, Henk liep fluitend naar boven maar ik geef het toe, ik had ontzettende moeite om gemotiveerd te blijven en als onze Lucky niet zo'n peptalk had gehouden was ik afgehaakt.
Het was mooi echt mooi, maar misschien hebben we al een beetje teveel tempels gezien of was ik te moe, het deed me niet zoveel, en dan al die stappen weer naar beneden.
De beloning was dat we weer lekker in het windje in de tuktuk zaten voor een uurtje want we gingen naar de volgende berg met tempel, de rit was FANTASTISCH over rode aarde stofweggetjes langs nederzettinkjes waar de mensen heel erg primitief leven, een gammel huisje op palen en de mensen en dieren leven er onder in de schaduw,rijstvelden sommige mooi groen van de jonge rijstplantjes, andere al afgesneden dus een dor stukje.
Om een uur of 5 kwamen we bij een berg aan en werden we achter op een motor gezet, die scheurde met een noodvaart de berg op, langs een hele steile helling met losse steenslag, diepe kuilen rare bochten, dat vond ik heel erg eng maar ook heel erg leuk.
Boven kregen we iets te zien wat verschrikkelijk is, de berg was een heel groot gat en daar werden in de tijd van de dictatuur van Pol Pot de mensen ingegooid sommige werden eerst onthoofd, keine kinderen eerst dood geslagen tegen een rots.
Wij liepen via trappen naar beneden en ik kreeg het er flink benauwd van en probeerde mijn fantasie van hoe het geweest moest zijn maar op nul te zetten, onderin allemaal botten en schedels, nee daar werden we niet vrolijker van.

Weer verderop de motor naar een punt waar apen waren en we de zonsondergang konden zien, ja de apen waren er maar het was te  bewolkt en er was te veel rook van vuurtjes in de lucht om een mooie ondergang te zien, toen weer achterop naar beneden en even voor 6 uur stonden we voor een grot waar iedere dag om 6 uur miljoenen en ik weet het zeker miljoenen vleermuizen naar buiten komen, gewoon idioot klokslag 6 uur begonnen ze te zwermen en een 15 min. later gingen wij verder en kwamen er nog wolken en wolken van die beesten uit de grot.



7 uur in het donker kwamen we weer in het hotel, doodmoe en vies van het stof dus eerst een bier daarna een douche en toen een heerlijk diner met een goede fles wijn en toen nog dit verslag, dus nu gaan dus echt de luiken dicht.

hartelijk groet uit een fantastisch land, tot morgen (oja de foto's van het eten zijn nog van gisteren)

dinsdag 22 januari 2013

CAMBODJA

jippie we zijn op reis, ja dat klinkt natuurlijk vreemd als je al van Nederland naar Thailand ben gegaan want dat is toch ook geen misselijk stukje, maar nu voelen we ons weer reizigers met de lekkere spanning onder in de buik

Vanochtend om 8 uur stapte we in de auto bij Allan, Els hield ons gezelschap is ook gezelliger voor Allan op de terugweg, en daar gingen we richting Chantabury het landschap veranderde al snel in het Thaise landschap wat we graag zien en toen we eenmaal de 317 opdraaide werd het echt mooi en ook een 2baansweg, even gestopt voor een koffie en weer verder ergens bij een plaatsje moeste we rechtsaf de 3193 op, voor Allan was het ook een beetje spannend want het was al jaren geleden dat hij daar was.
Maar gevonden, prachtige natuur en een kleine 2,5 uur na vertrek stonden we aan de grens , best spannend want je gaat het land uit en dan sta je in niemandsland gewoon doorlopen dan maar tot je ergens een gebouwtje ziet, daar stonden een paar jongens op een bankje te wijzen waar we voor een klein loket mochten gaan zitten en we een formulier voor ons neus kregen, ingevuld foutje gemaakt want de grensplaats heet geen Ban Pakhd (dat is de Thaise kant)maar Prum, ja zoals in de Duitse eifel, dus opnieuw invullen, pasfoto er op en nog een inreis en uitreis formulier, stempels en vervolgens naar een loket terug weer stempels en je uitreispapiertje wordt in je paspoort geniet, dus we hebben er weer een mooi visa ingeplakt zitten.
Eigenlijk ging het heel ontspannen want we waren de enigen die Cambodja in wilde dus er stond niemand in ons nek te hijgen.
Daarna komen er wat runners voor een taxi, maar die hadden we al besteld bij het hotel en met 10 minuten kwam hij ook aan, ontzettend rustige chauffeur sprak geen woord buiten de deur maar wees ons onderweg toch van alles aan.

De eerste indruk was wat een mooi land, heuvelachtig (dit gedeelte dan) groen met af en toe een rijstveld wat al geoogst was dus dor maar dat maakte het juist allemaal zo mooi, heel weinig verkeer, Henk heeft genoten en ik ook van de vrachtwagens die we tegenkwamen, die hadden geen cabine gewoon 2 stoelen achter de open motor (we zullen er een foto van maken)
In Pailin stopte hij nog even bij een tempel met het beeld van een oude monnik, ik dacht eerst dat ze al zo snel een beeld van mij hadden gemaakt, een oude grijze dame, mooi

Het is veel en veel armer dan Thailand de mensen wonen hier merendeels nog echt in hutjes op palen, sommige met muren van bamboematten anderen van dunne planken.

En ja hoor na een kleine anderhalfuur draaide we een rode stofweg in en waren we bij het resort, nou ik kan jullie vertellen dat is een paradijsje, ontzettend hartelijke ontvangst, de groeten overgebracht van de Sluisjes, de ouders van Jan uit Numansdorp waren gisteren aangekomen dus we hadden direct aanspraak. (Ja de wereld is klein, we kwamen er na het boeken achter dat de eigenaar uit Numansdorp komt en bij Leon op club gezeten heeft, ook kennen zijn ouders Tom en Wil vanuit de kerk)


De lunch was heerlijk dus dat beloofd wat voor de avond, de middag wat gewandeld in de tuin en Phary de vrouw van Jan liet ons vol trots de moestuin zien, die was om jaloers op te worden, alles groeit hier de sla zag er prachtig uit net als de rest.

Daarna heerlijk in het zwembad
 en bubbelbad nog wat lezen en met Jan wat afspraken gemaakt voor toertjes, een lekker wit wijntje gedronken en nu zitten we voor onze prachtige kamer en terwijl ik dit schrijf dwaal ik nog al eens af met mijn blik naar die prachtige en nu mooi verlichtte tuin.
Strakjes nog lekker eten en dan is deze dag weer een eind voorbij